Haar grootste motivatie
Ellen zet zich vooral in voor een schoner Waddengebied voor de vogels en zeedieren: “als je bedenkt dat je met elk stukje visdraad, touw of plastic dat je opruimt weer de dood van een dier kunt voorkomen, kun je het gewoon NIET niet meenemen.” Dit dierenleed maakt het opruimen soms verdrietig voor haar. “Tijdens de tijd dat de jonge grijze meeuwen massaal het loodje leggen is het echt niet leuk op het strand. Ze eten dan zelfs elkaar op, een vreselijk naar gezicht… Dan loop ik met de tranen in de ogen en maak een kort rondje.” Gelukkig vormen de jutters samen een strijdbare groep. “Alle jutters die ik ken op Vlieland hebben een groot hart voor de natuur. Als er een zeehond verstrikt in touw op het strand ligt, vliegt er een aantal mensen heen om het dier te helpen.”
